Η χρόνια αισθητικοκινητική νευροπάθεια του περιφερικού Νευρικού Συστήματος (ΔΠΝ) είναι μακράν η πιο συχνή μορφή των Διαβητικών Νευροπαθειών.
Έχει συνήθως ύπουλη έναρξη και μπορεί να είναι παρούσα σε έως και 10% των ασθενών με ΣΔτ2 κατά τη διάγνωση. Στο 50% των ασθενών είναι ασυμπτωματική και αποκαλύπτεται από την κλινική εξέταση ή την εμφάνιση ανώδυνου έλκους στα κάτω άκρα. Είναι η συχνότερη και η σοβαρότερη εξελισσόμενη μορφή νευροπάθειας παγκοσμίως.
Στην Διαβητική Νευροπάθεια του περιφερικού Νευρικού Συστήματος προσβάλλονται όλοι οι τύποι των νευρικών ινών (βραχείες και μακρές) και του ΑΝΣ. Συσχετίζεται με τη διάρκεια και το επίπεδο ρύθμισης του διαβήτη. Είναι συμμετρική και συχνά συνοδεύεται από νευροπάθεια του αυτονόμου ΝΣ.
Συνήθως δεν υπάρχουν ιδιαίτερα συμπτώματα. Μπορεί όμως να εμφανίζονται κράμπες, δυσαισθησίες, αιμωδίες, αίσθηση ψύχους ή καυσαλγίες, υπεραισθησία (ερεθίσματα που προκαλούν ελάχιστη ενόχληση φυσιολογικά, μπορούν να προκαλέσουν δυνατό πόνο στα άτομα αυτά) και αλλοδυνία (ερέθισμα που φυσιολογικά δεν προκαλεί ενόχληση, στα άτομα αυτά είναι ιδιαίτερα επώδυνο). Ο ασθενής, χαρακτηριστικά, δεν ανέχεται την επαφή των ρούχων και των κλινοσκεπασμάτων κατά τη νύκτα και βγάζει τα πόδια του έξω από αυτά.
Εντοπίζεται κυρίως στα κάτω άκρα, ανακουφίζεται με το περπάτημα, ενώ επιδεινώνεται χαρακτηριστικά κατά την νύκτα, μετά από καταπόνηση και όταν ο ασθενής είναι κουρασμένος. Αντικειμενικά, διαπιστώνεται απώλεια της αίσθησης νυγμού και της διαφοράς θερμοκρασίας, με περιφερική κατανομή “δίκην καλτσών” ή αν είναι και στα χέρια, τύπου “γαντιών”. Προσβάλλεται συνήθως η επιπολής και σε σοβαρότερες περιπτώσεις η εν τω βάθει αισθητικότητα, με μείωση της παλλαισθησίας και της αίσθησης της θέσης των δακτύλων. Οι αχίλλειες αντανακλάσεις καταργούνται.
Σε αρχικά στάδια παρατηρείται μειωμένη αντίληψη του πόνου στα άκρα και σε περισσότερο προχωρημένα στάδια παρατηρούνται αναίσθητα πόδια με νευροπαθητικά έλκη.
O ασθενής είναι δυνατό να υποστεί κάκωση ή έγκαυμα χωρίς πόνο λόγω της μειωμένης αισθητικότητας. Πολλές φορές αναπτύσσονται έλκη στα κάτω άκρα τα οποία δεν επουλώνονται. Στις περιπτώσεις αυτές έχει εφαρμοσθεί από τον γράφοντα η μέθοδος της χρήσης αυτόλογων βλαστοκυττάρων για την επούλωση του έλκους και την αποφυγή του ακρωτηριασμού.
