Η τιμή της γλυκόζης αίματος του ασθενή μετριέται είτε με αισθητήρα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης αίματος, είτε με μέτρηση σακχάρου με λήψη τριχοειδικού αίματος.
Ο αισθητήρας δίνει συνεχώς δεδομένα μετρήσεων στην αντλία ινσουλίνης προειδοποιώντας τον ασθενή εάν υπάρχει τάση για υπογλυκαιμία ή υπεργλυκαιμία. Επιπλέον, όταν χρησιμοποιείται το αυτόματο σύστημα συνεχούς καταγραφής γίνονται λιγότερα λάθη κατά την εισαγωγή των μετρήσεων σε σύγκριση με τη χρήση του μετρητή σακχάρου, όπου η εισαγωγή των δεδομένων γίνεται χειροκίνητα. Αν και οι περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι η χρήση του αισθητήρα βοηθά περισσότερο στη ρύθμιση της γλυκόζης, παρόλο αυτά στην κλινική πράξη το βέλτιστο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός και των δύο μεθόδων μέτρησης.
Τέλος, εάν ο ασθενής χρησιμοποιεί για τις μετρήσεις της γλυκόζης αίματος τον μετρητή σακχάρου πρέπει πριν από κάθε χρήση να ακολουθεί σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής των χεριών (πλύσιμο με σαπούνι, στέγνωμα με χειροπετσέτα), γιατί μελέτες έδειξαν ότι ακόμα και το άγγιγμα φρούτων μισή ώρα πριν τη χρήση του μετρητή σακχάρου αλλοιώνει τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Τα αποτελέσματα αλλοιώνονται και με τη χρήση οινοπνεύματος ως απολυμαντικού.
Συντελεστής ινσουλινοευαισθησίας
Ο συντελεστής ινσουλινοευαισθησίας προσδιορίζει τη μείωση της συγκέντρωσης της γλυκόζης του αίματος (σε mg/ml) μετά τη χορήγηση μιας μονάδας ινσουλίνης. Η γνώση του συντελεστή είναι απαραίτητη για κάθε ασθενή που χρησιμοποιεί αντλία ινσουλίνης, ώστε να προβεί σε διορθωτική δόση ινσουλίνης όταν χρειάζεται.
Η διορθωτική δόση ινσουλίνης είναι η ποσότητα της ινσουλίνης που πρέπει να χορηγηθεί, για να επανέλθει μια τυχαία αυξημένη τιμή σακχάρου αίματος σε επιθυμητά επίπεδα. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να δοθεί στη χορήγηση μεταγευματικής διορθωτικής ινσουλίνης.
Σήμερα στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται πολλά συστήματα του συνδυασμού της αντλίας ινσουλίνης με τους αισθητήρες γλυκόζης. Τα συστήματα καταγραφής της γλυκόζης υποδορίως με τη χρήση αισθητήρων έχουν βελτιωθεί σημαντικά ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να δοθεί τεράστια ώθηση στην πραγματοποίηση και τελειοποίηση του ‘’κλειστού κυκλώματος’’ χορήγησης ινσουλίνης. Επιπρόσθετα, έχουν συμβάλει σημαντικά στην βελτίωση των αλγορίθμων χορήγησης ινσουλίνης με την αντλία. Ήδη οι περισσότερες αντλίες διαθέτουν λογισμικό πρόγραμμα, το οποίο με την βοήθεια των αισθητήρων και τον προσδιορισμό των υδατανθράκων, μπορεί να προτείνει τις γευματικές δόσεις ινσουλίνης.
- Δείτε αναλυτικά για τις αντλίες ινσουλίνης.
- Δείτε αναλυτικά για τις νεότερες θεραπείες ινσουλίνης με υβριδικό κλειστό κύκλωμα.
Συνοπτικά με τη χρήση των αντλιών ινσουλίνης και των αισθητήρων γλυκόζης έχει επιτευχθεί:
- Ευγλυχαιμία
- Αποφυγή υπογλυκαιμιών
- Καλύτερη ποιότητα ζωής
- Ελάχιστη προσπάθεια
- Όσον αφορά την διαχείριση της γλυκαιμικής ρύθμισης σε γυναίκες με ΣΔτ1 στην κύηση με το σύστημα 780G φαίνεται να είναι εφικτός ο αυστηρός γλυκαιμικός έλεγχος.
- Το 1921 ο ΣΔτ1 ήταν μία θανατηφόρα πάθηση
- Σήμερα (2025), εκατό χρόνια από την ανακάλυψη της ινσουλίνης, έχουμε φθάσει πολύ κοντά στην δημιουργία του «τεχνητού παγκρέατος»
- Ένα απραγματοποίητο όνειρο μέχρι τώρα των ατόμων με ΣΔτ1, ΣΔτ2 και του ιατρικού κόσμου γίνεται πραγματικότητα
